روح ا… ! همه اش تقصیر تو بود ! ما داشتیم زندگی یمان را میکردیم

و سرمان در آخورمان گرم ! و هفتاد پشت مان به نشست و برخاست تخت ها به سایه خدا بودن شاهنشاه !

طعم چکمه انگلیس و روس ها ما باور کرده بودیم

آشپز آمریکایی می تواند با رُزرُز مرجع تقلید مان را زیر بگیرد وما حق چِخ کردن سگش را هم نداشته باشیم !

ما عادت کرده بودیم هر ماه سهم وحشی بودنمان را بپردازیم ! و راحت و بی دردسر دل به ” محمد رضا ” بدهیم

که دستان ما را به دروازه های تمدن متبرّک کند !

***

همه اش تقصیر تو بود ، خمینی ! ما باورمان بود آریا مهر سایه خداست و خان ها حافظ ناموس ما و دلمان خوش بود به اسلامی

که با گریه بر زخم های حُسینش که سال ها پیش در کربلا مُرده بود (!) بهشت را صاحب شویم

***

ما به عادت کردن سال ها عادت کرده بودیم تا وقتی که تو آمدی ، خمینی ! و ما را از ۲۵۰۰ سال خواب بیدار کردی و مانند طفلان جاهل

در گوش پیرمردهامان الله اکبر سردادی که فقط خدا بزرگ است نه خان و آریامهر نه کارتر و گوباچوف ! و ما را در بُهت آزادگی ات فرو بردی

***

و از آن روز خواب و خوراک از ما ستانده شد ! بمب ها موشک ها فانتوم ها و ناوها به جان خرمشهرمان افتادند و خونینن شهرش کردند

دهلران را به دلهره محکوم و بُستان مان ! را به آتش کشیدند و سرهای شش ماهه ها ! را گوش تا گوش بریدند و جوان هایمان را به جرم “فریاد ” ، اسیر

سفره هایمان را به جرم قناعت تحریم کردند ! امّا تو وعده هایت صادق بود ما جوانه زده بودیم در خاک آزادگی و هوای پاک کبریایی الله و جان گرفته بودیم

به زمزمه لبانت که میگفت : ” می شَد”

***

آری همه اش تقصیر تو بود … خمینی !وگرنه

ما عادت کرده بودیم

×××××××××××××××××××××
،پ .ن:

نویسنده :روابط عمومی